Bir gün bu yolları birlikte hatırlayacağız.
Eğer, birbirimizi görebilme ihtimaline sevebilmişsek.
Mülteci, isteklerimiz olacak şafak vaktiyle güneşi görebilme ihtimaline doğuya yöneleceğiz.
Sonra,bu yollar hasrete yük olmuş gibi sessiz bir yıģ ınlar mekanı olacak.
Bu, bizi ileriye yönelik hayaller götürecek, hiç birşey olmamış gibi yolumuzu devam edecegiz.
Bir gün, ölüm boğazımızda yakalayacak,yaşamadığımız ve mutlu olmadıģ ımız günlere döneceğiz.
Hatırlamak dahi istemediğimiz acılar, ufak bir mutluluk anı bile zihnimizi kurcalayacak.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta