** GÖRDÜN MÜ **
Gök gözlerden, şimşek çaktı içime
Yağmurdu, sel olup aktı içime
Gök kuşağı renkler kattı içime
Saçıldı rayiha, nalan gördün mü
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Pejmürde haller ki gider gücüme
Onca dert, kederin bende işi ne
Takılmış bi-vefâ zalim peşine
Alıp gitmiş canı, kalan gördün mü
Bülent hocam ne güzel şiir yazmışsınız böle. Tebrik ederim. Başarılar.
Bülent Hocam harika şiirinizi tebrik ederim. Usta kaleminiz bir birinden güzel şiirlere imza atıyor. Başarılar dilerim.
Bülent bey kaleminize, yüreğinize sağlık. Gerçekten okuyunca insana umut ve neşe aşıladı. Tebrik ederim
Dinmez sızım, kanar gönül otagım
Hazan vurdu, soldu dalım yaprağım
Rahmetinden yoksun, susuz toprağım
Esti yelin viran etti gördün mü
Pejmürde hallerim gider gücüme
Onca dert, kederin bende işi ne
Takılmışız şu kaderin peşine
Koca ömür sensiz geçti gördün mü..............//Her şiirinde olduğu gibi değerli Bülent bey Üstadımın yine o kendisine özgü tarz ve kurgusuyla kaleme aldığı,döktüğü göz nuru emeklerinin ışıltısı en küçük hecesinde bile kendisini belli eden,dize sonlarındaki o güzel ses tınısı ve akıcılığıyla,konusunu rahatlıkla okuyucusuna hissettiren duygusuyla övgülere şayan çok güzel bir şiir..
Kaleminize yüreğinize sağlık Bülent bey kardeşim,canı gönülden kutluyor,selam ve saygılarımı iletiyorum.
''Can dedik, mah peri o nazlı yare
Dermansız bir dert ki kalmadı çare
Gel gör hasretinden ciğer bin pare
Felek şaki, böyle talan gördün mü''
Kıyametin muştusu oldu ayrılık
Çocuk gülüşlerim soldu ardından
Vuruldu yürekler bir kuşluk vakti
Sevdaya kara kefenler biçtiler gördün mü?
Kıymetli hocam Bülent bey, yine hece şiiri ve yine çok güzel..
Naçizane küçük bir dörtlükle geldim kabul buyurun lütfen.
Saygılarımla.
Onca bakar körün arasında, gönül gözüyle göreni bulmak zordur, hele incelikle dokunmuş hisleri en yakınındaki bile anlamaz bazen, kendi iç huzuru için bir çoğunu görmez olur, doğru bildiği yoldan şaşmaz insan, bilir bir duyanın ve görenin olduğunu en emine sığınır...
Oldukça anlamlı ve hisli bir iç dökümüydü şiir, can-ı gönülden kutluyorum Hocam saygılar...
Baktıkça görmek, gördükçe bakmak gereken şeyler ve konular var...
Kimisini gördükçe göresi gelir insanın... İnsanlığın gurur tablosu gibidir... yetişen bir bilim insanı, sanatçı, zenaatkar, iş insanı......... Bunlar çoğaltılabilir elbette.... Hepsinin geçmişinde büyük emekler ve sabırla törpülenen yıllar vardır.
Kimisini de görmemek için insan elinden gelen çabayı harcar.. Görmeye dayanamadığı bu olumsuzlukta ister istemez kendisinin de payı vardır... Hiç karışmamakla, görmezden gelmekle en büyük pay sahibidir de bunu bile bilmez...
Şairimizin bu konularda gösterdiği duyarlılık, her dörtlükte ele aldığı konuya yaklaşımı takdire şayan gerçekten....Duygusallığınızı dile getirdiğiniz ve okuyanı da sorgulamaya sevk eden şiirinizi ve sizi içtenlikle kutlarım Bülent Bey...
Daha nicelerine... Saygılarımla....
Görmek için gönül gözü gerek diye düşündüm bu şiiri okurken.Aşk pazara düştüğünden beri kimseler gönül gözüyle bakmıyor artık. Yalansız sevgiler de kimselerin umrunda değil... O yüzden bazen ustaların dediği gibi aşk tek kişilik oluyor.Ama aşka aşık olmak da güzeldir.Yüreğinde sevgi büyüten aksine huzur bulur diye düşünenlerdenim.
Ne güzeldi okumak. Yine müzikli şiirlerden . Okurken duyar gibi oluyor insan.
Kutladım içtenlikle . Yolunuz hep açık olsun. Kaleminiz hep yazsın.
Saygı ve selamlarımla.
Sevmek her şeyi ve herkesi yaradanından ötürü, çok değerli. Kutluyorum sevgiyi kutsayan Bülent evladımı.
Emek ve duygular had safhada,içten tebriklerimle Sn:Baysal..
Bu şiir ile ilgili 28 tane yorum bulunmakta