Gördüm Şiiri - Dağlar Özügüç

Gözlerinin o emsalsiz derinliğinde
Müebbet bir yalnızlığa mahkûm kaldım.
Hasretin, sonu gelmeyen akşamlar gibiydi;
Bir sabaha erişecek güç bulamadım.
Bu dünyada özlemini kendi büyüten,
Sevda vurmuş bahtı karalar gördüm.
Çok sevmenin yetmediği zamanlarda,
Zamansız kalkan hasret gemilerine
Nemli gözlerle mendil sallayanlar gördüm.
Bir yağmurun gecikmiş sesini duydum
Kurumuş kuyularda şefkat arayanlar gördüm
Kimi gemilerde, kırılmış pusulalar gördüm
Hep aynı kaybın yönünü gösteren.
Bir çift göz uğruna ömrünü tüketenleri,
Kendi yangınına odun taşırken gördüm.