Gördü Gözlerim Şiiri - Mustafa Han

Yalanlara kandım yıllar boyunca,
Düştüm nice sahte sözün izince,
Gönlüm yara aldı inceden ince,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Dost diye sarıldım nice yabana,
İçimde ateşler düştü zamana,
Vefasız çıkınca döndüm isyana,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Bir ömür peşinde koştum hayalin,
Meğer boşmuş bütün süslü o hâlin,
Çözüldü bir anda düğümü falın,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

İyilik ettikçe hor görüldüm ben,
Her gün biraz daha eriyorken ben,
Nankör ellere kul oldumda ben,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Derdimi dinlerdin sanırdım seni,
Canıma can diye bilirdim seni,
Ömrüme yâr diye alırdım seni,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Maskeler düşmeye başladı bir bir,
Bozuldu gönlümde kurulan zincir,
Karşıma çıktı bak hakikat tekdir,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Karanlık geceler çöktü üstüme,
Kederler dizildi peş peşine,
İhanet dokundu benim içime,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Dürüstlük aradım yalan içinde,
Sadakat bekledim talan içinde,
Kayboldum menfaat alan içinde,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Bir selam uğruna gönül verirmiş,
İnsan sevdiğinden dertleri dermiş,
Meğer her tebessüm sahte gülermiş,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Kimi çıkar için yaklaşmış bana,
Kimi de kinini saklamış sona,
Kimisi arkadan vuruyor sana,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Çok güvenip çokça yanılmışım ben,
Her söze inanıp aldanmışım ben,
Kendi kendime dert almışım ben,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Ne sözler işittim baldan tatlıca,
Meğer zehir akmış her bir satıra,
Yıkıldı hayalim katlı katlıca,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Kaderim deyip de sustum yıllarca,
Dertleri yüklendim omuzlarımca,
Aldandım meğerki boşu boşunca,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Kül oldu içimde açan güllerim,
Kurudu dalımdan düştü ellerim,
Bir daha esmiyor esen yellerim,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

İsyanım göklere yükseldi bugün,
Çok ağırmış meğer taşınan yüküm,
Sebebi olmuşsun çektiğim hüzün,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Artık ne sözüne ne de yüzüne,
Kanmam bir daha o tatlı sözüne,
Çektiklerim yeter gönül özüme,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.

Şimdi hakikatin ışığı yeter,
Yalanın sarayı bir günde çöker,
Aldanan gözümden perde de kalkar,
Sonunda gerçeği gördü gözlerim.