Gör Ki! Şiiri - Mecit Aktürk

Gönül bahçesini açmış âleme
En veciz sözlerle dökmüş kaleme
Düşmek istemezsen hadsiz eleme

Dinle Mevlâna’yı, gör ki ne diyor!
İslam’ı ne güzel tebliğ ediyor…

Edeple çağrı var insan olana
Meyletme an gelip bir gün solana
Ne mutlu ölümden ibret alana

Kulak ver Yunus’a gör ki ne diyor!
İslam’ı ne güzel tebliğ ediyor…

Şeytan hep pusuda, gelme oyuna
Güvenme malına, asil soyuna
Razı ol Rabbinden düşen payına

Dinle Geylânî’yi, gör ki ne diyor!
İslam'ı ne güzel tebliğ ediyor…

Can tenden çıkmadan, varken zamanın
Yönünü bilmeli asıl limanın
Hesabı sorulur, bir gün her anın

Dinle! Yesevi’yi gör ki ne diyor!
İslam'ı ne güzel tebliğ ediyor…

Mert olan verince bozmaz sözünü
Rabbinden cevirmez asla yüzünü
Takip eder gider dostun izini

Dinle Bektaşi’yi gör ki ne diyor!
İslam'ı ne güzel tebliğ ediyor…

İn kibir dağından, kır putlarını
Sevindirme artık tağutlarını
Secdelerde ara umutlarını

Dinle Nakşibend’i, gör ki ne diyor!
İslam'ı ne güzel tebliğ ediyor…

Hakk'a giden yolda ayak yorulmaz
Yolu bilmeyenden adres sorulmaz
Köşkten öte köşk var; kolay varılmaz

Dinle Karâni'yi gör ki ne diyor!
İslam'ı ne güzel tebliğ ediyor…

Her biri ilk sözü nefsine demiş
İslam'ı anlatmış hem gülümsemiş
Yapmış hesabını, çoktan ödemiş

Dinle CAN AHMED’i gör ki ne diyor!
İslam'ı ne güzel tebliğ ediyor…