Yalan tarlasına ekilse tohum,
Sulanması boşa, alınmaz verim.
Arşa çıksa sesim, avazım, ahım,
Sözcükler boğulur, bu kuyu derin.
Gerçek varken neden söylenir yalan,
Soldurtup bahçeler, eylenir talan,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Arşa çıkan avazlar, ahlar ve sesler eğer Arş-ı alanın sahibine manalı ve hikmetli gelmişse tekrar derin kuyulara atılıp boğulmaya mahkum edilmezler Evrim hanım. Zira o yüce Arşın Rahman ve Rahim olan sahibi kullarına karşı çok merhametli pek şefkatlidir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta