Ayak uyduramadılar bu asra, yeni çağa,
Kalk ta oğulların halini gör be Memik Ağa...
Terk eylediler ağalığı da döndüler uşağa,
Kalk ta oğulların halini gör be Memik Ağa…
Başkaları, bitirdiler mallarını sağa sağa,
Dahası, bunlarda başladı onlara yağa,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta