Gönülün Gözleri
Yirmi yıl geçmişti aradan,
Gecen zaman,zaman değildi, Gönül için sıradan,
O mahrum büyümüştü çünkü babadan,
Baba sevgisinden,başını okşayan şefkatli elden….
Bakıyordu Panodaki ismine Gönül,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta