Gönüllerin Sultanı

Mekke'nin sessiz gecesinde doğan kutlu güneş,
Âlemler sana hasretti, bekliyordu çilekeş.
Doğduğun an sevindi gök, sevindi bütün cihan,
Rahmet olup yayıldın, âlemler oldu burhan.

Ey gönüllerin sultanı, ey nurların menbaı,
Adınla ferah bulur dertlilerin her feryadı.
Sen geldin, karanlıklar bir bir dağılıp gitti,
Sen geldin, hakikatle doldu yeryüzü katı.

Yetimdin ama Rabb'in seni himaye eyledi,
Her adımda kudretiyle yolunu nurlandırdı.
Dağlar seni tanırdı, taşlar sana selam verdi,
Kalpler senin aşkın ile huzur ve sükûn buldu.

Ey gönüllerin sultanı, ey nurların menbaı,
Adınla ferah bulur dertlilerin her feryadı.
Sen geldin, karanlıklar bir bir dağılıp gitti,
Sen geldin, hakikatle doldu yeryüzü katı.