Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kutlarım şair yüreğini
şiir mükemmelin üzerinde
okurken okuyucusun yormayan
değerli bir paylaşım olmuş
yürek sesini duyarmış
hisine kapılmamak elde değil
kutlarım nice paylaşımlara
salim erben
Gönüller de hava gibidir, bir açar bir kapar. Doğa olaylarıyla bu kadar ilgilenen, etkilenen şairler olarak, gönüldeki kış mevsiminin şu göz gözü görmeyen sis'ini bertaraf etmek dostların ilgisiyle mümkün. Gizemi içinde derin bir felsefe ve duygu yoğunluğunun ürünü bu güzel şiiri paylaştığınız için teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta