Artık, vazgeçiyorum ardındaki tekbaşınalıktan
İnleyen acı sesler kulağıma varmaktan çok uzakta
Sıyrılıyorum derin yaralar almış, mazlum yanımdan
Kaderin cilvesi, son kez seni ararken vurmakta
Göğsüm, gönlüm ve gözlerim bir artık
Artık diğer her bir duygu, her aşk emaresi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta