Sen nesin ey gönül!
Cennetten düşen bir inci tanesi mi?
Yoksa has bahçelerde öten bülbüllerin efendisi mi?
Varlığın, ete ve kemiğe bürünmüş bedenimi,
Arşın kollarına sığmayan âlemlere çevirdi
Gün olur hem sevinir hem ağlarsın
Bazı dostlara karalar bağlarsın
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta