Kalbimin paramparça köşesinden hoş bir meltem gibi gelen duygu.
Tanıyana dek seni giderdim hep aklımın götürdüğü yola doğru.
Sen ki bana fani dünyada tutunulacak bir dal olduğunu,
Sen ki karın içinde tomurcuklanan umut dolu kardelen,
Sen içimdeki karanlık dehlizlerde güneş gibi ışıldayan Tanrı’nın lütfusun.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta