Gönlümün içine bir tohum ektim,
Belki bir gül olup, kokar diye.
Gözyaşımla suladım Gönüldeki tohumu,
Bir gün cana can olup, hayat olur diye.
Gönül, aç pencereni kurtulsun içindeki can,
Perde istemiyor, vuslata ereyim diye.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta