Gönlümün içine bir tohum ektim,
Belki bir gül olup, kokar diye.
Gözyaşımla suladım Gönüldeki tohumu,
Bir gün cana can olup, hayat olur diye.
Gönül, aç pencereni kurtulsun içindeki can,
Perde istemiyor, vuslata ereyim diye.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta