Kapanmıyor bağrımda açtığın yara
Kanıyor kabuk bağlasa bile
Gönül üzgün gönül yorgun
Biçare beden dirense bile
Hayallerim iki ara bir derede kaldılar
Nisan Mayıs kara kış mı ki dondular
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta