Bende bu sevdanın elinden şaştım
El yorgun ayak yorgun ben yorgun
Hal’den anlamayanın eline düştüm
Göz yorgun gönül yorgun ben yorgun
Akları çoğalttın bu siyah saçlarda
Aşkın ateşini söndürdün avuçlarda
Şahit olarak gösterdiğin ağaçlarda
Dal yorgun yaprak yorgun ben yorgun
Hani unutmayacaktın bu nemli gözü
Birleştirecektik gece ile gündüzü
Sevdamıza tanıklık edecekti gökyüzü
Güneş yorgun bulut yorgun ben yorgun
Gülüm bende artık düşünce halsiz
Mehmet im yaşarım artık hayalsiz
Bahçemdeki menekşeler dahi mecalsiz
Gül yorgun leylak yorgun ben yorgun
Mehmet çiftlikli
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta