Uzun ince bir yol düştü gönlüme,
Yürürüm sabaha, akşama doğru.
Rüzgâr türkü söyler sessiz dağlara,
Kulak versem gelir içime doğru.
Toprak ana koynunu açar yine,
Her dertli baş gelir ona yaslanır.
Bir garip yolcuyum dünya içinde,
Gönlüm bazen güler bazen uslanır.
Bir kuş uçar gider gurbet illere,
Kanadında hasret kokusu vardır.
İnsan dediğin bir misafir gibi,
Geldiği yol yine toprağa vardır.
Sazım olsa söyler derdi dilimden,
Dostun sözü ilaç olur yarama.
Bir gün ben de gider karışırım ben
Bozkırın rüzgârına, toprağına.
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 10:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!