Leylek gibi lakırdayıp, laf-ü güzaf eyleme!
Pişmanlığın faydası yok, gönül yıkma; gel gönül.
Destur olsun hep dilinde, yalan, yavan söyleme!
Kim ne söylerse söylesin, sen haddini bil gönül.
Sakın gaflete dalıp da, şirretliği yeğleme!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta