Gönül yaralarına, asla ve asla vurulmaz neşter!
Bir anlık yar firakı seveni eder kangrenden de beter.
Meftun olunan yarin bir celali bakışı,
Döktürür sevenin alnından buz misali sopsoğuk ter.
Gönül yaralarına dökülmez tuz biber!
Seven sevdiği için olur daim her kemliğe siber!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta