1972--Osmaniye -Finike
ALİCENAP şahım!
hizmet gönlümün şevkidir
dua eyle cevher olsun yarınlarım
güzergahın bulunmaz bir köşe
gülbahçesi demet olmalı
kapında bülbül olmak
ellerin kabeye bakarken
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Ne kadar meşakkat çekersek ruhumuzun o denli yüceleceğini biliyoruz.Meşakkat nasıl olur.
Allah'ın verdiği yoksulluğa,hastalığa beterinden saklasın diyerek isyan etmeden katlanmak.Yoksulluğa çare çalışmak umudunu yitirmeden kısmetini her yerde aramak.Bir kapıyı kpayan mutlaka bir diğer kapıyı açar ama bizde de gören gözler olmalı...Lakin Allah akıl ermiş önlemini alacağız gereğini yapacağız.Bütün gün evine odun taşımış birine kimsesiz yaşlı bir adam evladım bana şuradan bir ekmek al dediğinde zorumuza gitmiyorsa yüceldiğimizi hissedseriz.
Nöbetçi bir doktor, öylesine yorgun tahammülünün sınırında bir acil hasta daha gelse nöbeti bitmiş evine gidecekken.İşte Allah insanı böyle sınar her halde...
Şiiriniz öyle güzel ki bana bunları düşündürdü.Tebrik ediyorum Mehmet bey bütün paylaşımlarınıza minnettarım sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta