Bir kere düştün mü aşk eline yanarsın
yandın mı yangınının her zerresinde kendini ararsın
göçebe yüreğinle dirhem dirhem azalırsın
varlığa kanat çırparken yokluğa konarsın
uslanmaz bir hal alırsın sürgün şafaklarda
buruk sevinçler yaşarsın artan ızdıraplarda
kendini ararsın baktığın suskun aynalarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta