Gönül denizinde yelken açtım bir gün. Gökyüzünde yıldızlar parlıyordu, denizin mavisine yansıyan. Rüzgar, yüzümde hissettiğim özgürlük gibiydi. Gönül teknem, sakin sulara doğru yol almaya başladı.
Hayat bir deniz gibidir aslında. Dalgalı zamanlarda kaybolur, sakin zamanlarda yol alırız. Ben de bu denizin bir parçasıyım. Gönül teknemle yelken açtım, içimde bir huzur ve umut.
Bazen fırtınalar kopar, dalgalar yüksek olur.
Ama gönül teknem sağlamdır, yelkenlerim yırtılmaz. Her fırtınadan sonra güneş doğar, her karanlık gecenin ardından bir ay parlar.
Gönül teknem, benim hayatımın simgesi.
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta