Karanlık gecede hep sokağın'da
Hep hayalin vardır durur karşımda
Bir merhaba deyip geçmeden daha
Kaybolup gidersin gönül tahtımda
Baktımda yıllarım sel olup gitmiş
Sor kalbime yerin nerde kaybetmiş
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta