Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Ozon tabakası değil, OZAN tabakası delindi" demişlerdi,
Haklı olarak O sitemi dile getirenler........
Ayakta kalıp da "ben varım" diyerek ses veren o güzel yürekli şairlere....
Selâm olsun, hepinize kucaklar doluları sevgiler, saygılar olsun.
Var olun değerli arkadaşlar...kalemleriniz yüreklerinizle beraber alkışlansın bu âlemde.
Tebrik ediyorum, yüreğinize sağlık sn Ayşe ÇETİNTAŞ hanımefendi...esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta