Bir çift nigâhda nev-pîrâye kesb etti bâğ-ı hâbîdem.
Zülf-i şemsinle büründü tenim, kaldım mahzûnem.
Tebessümün gülzâr-ı lutfunla damladı tenime,
Bâğ-ı aşkında ser-medî bend oldum ey mâhbûbem.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta