Taht kurmadım bu kalbe, seninle doğdu sarayım,
Ne tacın gölgesi var, ne hükmün payı.
Bir bakışınla sönmüş bin yıllık öfkeler,
Ben kendi varlığımı seninle silmişim.
Kalbim bir zindandı, duvarı taş, kapısı paslı,
Sen geldin, anahtarın sesiydi nefesin.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta