Taht kurmadım bu kalbe, seninle doğdu sarayım,
Ne tacın gölgesi var, ne hükmün payı.
Bir bakışınla sönmüş bin yıllık öfkeler,
Ben kendi varlığımı seninle silmişim.
Kalbim bir zindandı, duvarı taş, kapısı paslı,
Sen geldin, anahtarın sesiydi nefesin.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta