Gönül soğumasın Şiiri - Ahmet Gürkan

Bazen ayaz vurur insanın içine,
Kelimeler buz tutar, sesin titrer.
Dünya bir kış masalına döner de,
Sığınacak bir kuytu arar hayaller.
​
Yollar kapansa da kar diz boyu,
Bir çay buğusuyla dağılır duman.
Yeter ki içindeki o mumu söndürme,
Çünkü her şeyin ilacıdır zaman.
​
Yaprak dökse de ömür ağaçları,
Kökler hatırlar elbet baharı.
Yüzündeki çizgiler kederden değil,
Yolların bittiği yerdeki güneşin harı.
​
Bakma sen
sert rüzgarına dışarının,
Havalar nasıl olsa ısınır,
Önemli olan gönül soğumasın.

Ahmet Gürkan