Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Acılar çökmüş gecenin yarısı,
Uykularım bölünüyor bin yerden,
Kapanmıyor kanar gönül yarası,
Yar gelme, solup gideyim bu dertten.
Ben mi aşka müptelayım bilmem ki,
Gönlüm sever, gözüm sever, dil söyler,
Yıllar geçti, bir an heves değil ki,
Ay diler, güneş diler, gönül diler.
kaleminize sağlık yazan kalmi yazdıran yüreği kutlarım muhabbetle
buda benimki
Gönül Yare Meftun
Gönül yare meftun, yar nazardan bi nazar,
Cevr u cefa yazsan, gayri felek ne yazar.
Bilal ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta