Gönül Şehrimin Seyranı Şiiri - Sadık Koc ...

Gönül Şehrinin Seyranı

Yedi iklim gezdim derviş halince
Hünkar eşiğine yüzüm sürünce
Hızır himmet edip sırra erince
Menzile ulaştı yolum cananım

Erenler bezmine girdim uyandım
Aşkın ateşiyle yandım boyandım
Dergah kapısına vardım dayandım
Boşa çıkmaz elbet dalım cananım

Gönül bir turnadır uçar pervazda
Suna boylum gülşen eyler bu hazda
Nefesimiz tınlar telli avazda
Hakka doğru gider dilim cananım

İkrar verip can ocağa bağlandım
Ferman-ı aşk ile özden dağlandım
Gözyaşıyla yıkandım da paklandım
Ummanlara aktı selim cananım

Nefis ejderhasın yerlere serdim
Seyyah olup dost bağına dek erdim
Ciğerparem verip murada erdim
Gonca güle döndü halim cananım

Efendi katında kemerbesteyim
Hasretin elinden özden hastayım
Zöhre yıldızıyım başka sesteyim
Işığa büründü külüm cananım

Seyran eyler ruhum ulu divanda
Bir acayip haldir kalmaz gümanda
Can feda yoluna her bir zamanda
Hakikat bükülmez belim cananım

Selam olsun Sadık olan her ere
Gözümüz bakmaz oldu hiç bir yere
Kalemsiz Şair'im düştüm bu sere
Sana feda olsun gülüm cananım