Kara duman içinde kaybolmuş gönül şehri,
Bozbulanık akıyor damar damar nehri,
Yâr yollarına zerk etmiş ayrılık denen zehri,
Çoktan terk etmiş burcunu ümit neferi,
Güneşi geceye dönmüş, viranedir her yeri,
Kara duman içinde kaybolmuş gönül şehri.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta