Yıkma bu dünyamı zoru başardım
Ellerimin hala yorgunluğu var
Kötü kaderime bir duvar ördüm
Bilmem bu yorgunluk ne zaman çıkar
Gözyaşları emeğime karıştı
Duygularım ızdıraba alıştı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiir berbat
şiir berbat
Gül henım...
Teşekkürler...
duygularında bıkkınlık hakim şiirin...
Zor duygu ifadeleri olsa gerek bunlar................saygıyla
DİLEKLERİNİZİN
TUTMASI DİLEKLERİMLE
bu içten ve duygu yüklü sevgi şiirine bir dörtlükte müsadenizle benden paylaşım olsun mu ustam :))
Özlemle hayalle baktım gözüne
Neleri vermezdim bir tek sözüne
Sevgiyle gülersem bir gün yüzüne
Bilmem bu rüyalar ne zaman tutar
saygılarımla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta