Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Bugün gönlümün rüzgarlarına
misafirim ' Harika dizeler, güzel şiirinize de çok yakışmış. Tebrikler.
Suna Doğanay
İnsanın zaman zaman kendisine çıkarması gereken hoş bir davet. Bu hoşluğu hoşça anlatmış şair de.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta