Gönül Perdem Şiiri - Ferda Çalışkan

Gönül perdem bir sana aralı
Işık ol süzül , rüzgar ol es
Sen neredeysen ruhum oralı
Sen ol gönül hâneme ses...

Sen varsan ışıktır ıssız sokak
Bağ bahçedir dipsiz batak
Sen yoksan virandır ev ocak
Ateştir, dikendir kuş tüyü yatak

Sensiz baharları bilmem
Sensiz harları iyi bilirim
Yar göçse çökmem de
Yâr gitse devrilirim

Sesini arar dururum duyduğum seslerde
Bulamam kaybolurum ben altın kafeslerde
Sesin yankılanırken kursağımdaki heveslerde
Umudum yaşar hâlâ alamadığım nefeslerde

Sesindir yerim yurdum
Sen hep beni an olur mu?
Sessiz bir dünya kurdum
Sesim sen ol olur mu?