Bir sonbahar ayazında dünyaya düştüm
Kör çiçek yüzünden açmayan güne küstüm
Gözlerimi yumarken kırmızıyı seçtim
Karanlıkla göbeği kesilen bir benim
Sol yanım kapalı, sağdan bir umut bana
Boynuzun boyu kısa, çomak değdi bana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta