Gönül Oyunu Şiiri - Yasin Yüksel 2

Mızlanıp durma hiç yeter be divane
bitmedi sevdadan yandığın senin
çocuk gibi işin alavere dalavere
oyuncağın mı oldu sevdaların senin

​keklik gibi kayadan kayaya sektin
arı gibi bir çiçekten bir çiçeğe uçtun
emeklerin boşa gitti bu sefer de
kaf dağındaydın bak neydin ne oldun

​gelin gibi süsledin kınaladın yârini
hiç olmadı senin de vuslat dileğin
kuruttun yeşil bağı yalan ettin sen
bu kaçıncı kanışın akıllanmadın sen

​pusu kurup çırnakladın avını pusuda
sevdayı hiç kâile almazsın be gönül
boşa döktün gözünün yaşını sen de
kapına gelen ilk dert değil bu divane

​yumruk gibi indi sözü boğazıma
kesti nefesimi kıydı bu canıma
soldu gülüm yazık oldu gençliğime
yüreksiz yâre "Ney" çalsın bu divane