Her sabah selamlardı saf çehresiyle şu fani dünyayı
Görürdüm ,düşmezdi gözlerinin alevleri çukurlarına dünyamın
Başka çukurlardan kurtarıp yakmalıyım kendimi o alevlerle
Kendi çukurumun derinlerine hapsedip orda hükmetmeliyim o alevlere
Olmaz, ne mümkündür içinde sonsuzluğu barındıran gözlere hükmetmek
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta