Yağmur bulutlarında ıslanan,rüzgarla estim.
Zamanın vadilerini sisli akşamlarda geçtim.
Kuru dallardan düştüm,yaşlı kozalaklar gibi.
Sivri yapraklarla gömdüm,kuruttum öfkeleri.
Her gelenin ayak izlerini bıkmadan yoldum.
Dalların inatlarını kırdım,düşürdüm gölgeleri.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Geçtiğim yolların,kuru yaprağıyla savruldum.
Gönlün ocağında yaktım,topladıkça öfkeleri.
yüreğinize sağlık...
selam ve saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta