Gönül bir bahçedir, çiçekleri fezâya uzanan.
Bir yitik cevher, pencere kenarından güneşe çalım satan.
Elsiz, sözsüz, mevsimsiz garip bir vatan...
Gönül bir bestedir kâinattan gazeller okuyan.
Handır; dost ile meşk eyler.
Derttir; pervaneyi âteşle kâl eyler.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta