Gönül bir bahçedir, çiçekleri fezâya uzanan.
Bir yitik cevher, pencere kenarından güneşe çalım satan.
Elsiz, sözsüz, mevsimsiz garip bir vatan...
Gönül bir bestedir kâinattan gazeller okuyan.
Handır; dost ile meşk eyler.
Derttir; pervaneyi âteşle kâl eyler.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta