Benim gönül mutfağı ne kadar da büyükmüş
Dün bir bahar temizliği yapayım dedim
Yamulmuş kaşıklar,kirli tabaklar
Hiç kullanıldı mı acaba bu paslı bıçaklar?
Nerdeyse hiç bir şey kalmadı geri
Tüm yaşananlar hikayeymiş demek ki...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel, çok anlamlıydı. Anlayana.
kırıklıklar,ayrılıklar..
iç çekişler ..
hüznün en koyusu
gri bir yaşam..
afiyet olsun..
kutluyorum
namık cemr
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta