Ah ile geçmiş yıllarım vah ile geçmekteler
Her gün bir yaprağım düşüyor hayat ağacımdan toprağa
Bine bir koyamadım gönül muhasebemde sevaplarıma
Sundum göz,kulak,dil,beden ne varsa şahit olan bana
Kalbimide açtım tüm hücrelerime kadar vuslata
Ruhum bedenimde emanetim gidiyorum yavaş yavaş bilinmez mekana
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta