Gönül Limanı Kimsesiz Şiiri - Sinan İkiz

Yankı ol çarp dağlara taşlara,
Islık ol karış rüzgar a dalgalara,
Belki çıkar birine rastlarsin,
Bir çare bul ne olur yanlızligima

Ses gelmez gönül limanı kimsesiz,
Feryat etsem duyulur mu sessiz sessiz,
Bir kaç dost var sanırdim uzakta,
Onlarda İşitmez sanki sagir ve dilsiz

Gel ey gönül kaldın yine biçare,
Dolaniyorsun ortada deli divane,
Ne beklersin beşer şaşardan,
Dön hadi dön artık yaratan Rabbine