Ruhumun derinliklerinden kalkan
Hüzün yüklü gemiler,
Yanaşırlar gönül limanıma her gece bire birer,
Maziden getirdikleri yüklerini,
Umutlarımın koyu gölgelerin bırakıp giderler.
İşte o an ne ümit kalır hayata dair,ne de itimat kalır,
Benliğim çaresizlik içinde bilinmezliğe doğru yol alır.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta