Ruhumun derinliklerinden kalkan
Hüzün yüklü gemiler,
Yanaşırlar gönül limanıma her gece bire birer,
Maziden getirdikleri yüklerini,
Umutlarımın koyu gölgelerin bırakıp giderler.
İşte o an ne ümit kalır hayata dair,ne de itimat kalır,
Benliğim çaresizlik içinde bilinmezliğe doğru yol alır.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta