GÖNÜL KUŞUM NER’DESİN
Ey Cânân’ım şunu bil, seni eller sardıkça!
Stresten saçım yoldum, gönül kuşum ner’desin?
Leylâ, Leylâ diyerek hep dolaştım çöllerde!
Aşkınla deli oldum, gönül kuşum ner’desin?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta