Vakit günlerden biraz aydınlık.
Gördüğüm manzara, yüreğime oturduğu bir yük bu.
Gönlümün altında ezildiği ve çokça üzüldüğü bir yalnızlık.
Evet ben...
Kardan adamdım, günden güne eriyen.
Dikili bir korkuluktum, üstü başı gözlerden ırak.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta