yoluna gönül koydum
aşkınla yandım
derdinle doydum
her gelip geçişinde önümden
ayağının altına canımı serdim
bir kez bile dönüp basmadın yüzüme
ey mecnunu olduğum yar
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Toprak olmuşsun, basmamış; gül olmuşsun konmamışsa ya bu okyanuslar aşırı bir sevda ya da kuşaklar boyu bir nefrettir. Ama önemli olan herşeyi ile sevebilmektir ki sen de bunu başarmışsın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta