Gönül Köprüleri Yıkılmasın

Eski mahalleler rüzgâra bindi
Dostun muhabbeti, sözü de dindi
Gönül hanesine karanlık indi
Öksüzün feryadı bırakılmasın.

Fakir sofrasına aşla varılmaz
Garipler yurdunda taşla vurulmaz
Gözlerden dökülen yaşla durulmaz
Kulun vebaline bakılmasın.

Köşektaş yolunda eski bir fener
Zaman geçer ama dertler mi söner
Herkes kendi çıkar çarkında döner
Emeğin hakkı hiç yakılmasın.

Saraylar yapıldı, komşuluk bitti
İnsanlık dediğin gurbete gitti
Zengin olan garip kulunu itti
Kibirli zincirler takılmasın.

Kilitler vurulmuş, vicdanlar katı
Almışlar altına lüks birer atı
Görmezler feryadı, duymazlar zâtı
Gönül köprüleri yıkılmasın.

Hak divanı günü defter açılır
Gerçekle yalancı orda seçilir
Sırat köprüsünden elbet geçilir
Dünya çivisine çakılmasın.