Ne soğuklarda kışladı gönlüm,
Ne boranlar, ne fırtınalar, ne tipiler gördü.
Gözleri olsa yüreğinin, yüreğimi görürdü.
Elleri olsa dokunurdu toprağına,
Ayakları olsa gezinirdi hoş kokulu çiçeklerinin arasında.
Sevseydi ayrılamazdı sevdamın gölgesinden bir an olsun.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta