Kalk yine kervan göründü,gönlümün ufkunda.
Beklerken gözlerim yoruldu,hasreti yurdunda.
Dünkü gölge izlerini seyrettim,canan yolunda.
Tozların karanlığı savrulur,gözümdeki uykuda.
Her kervan yükünü taşır,hamalın yokluğunda.
Her hamalda terleyen çile,taşınır omuzlarında.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta