Kerhaneye benzettim gönül kapılarını,
Yırt, at diyorum bazen ahlak tapularını,
Yak, cehenneminde çürük yapılarını,
_______Sonunda yüreğimden attım kaygılarımı,
_______Gönül kerhanesinde sattım duygularımı.
Oysa ne kadar saftım duygularımda sana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta